9 januari 2020

Dag allemaal, 

Deze Loesje is speciaal voor mij. 
Ik kreeg namelijk vanochtend een nieuwsbrief van iemand van 
wie ik een Webinar heb gevolgd.
En dat was… hoe zal ik het zeggen, nogal een vinger op de zere plek.
Of meer een schot in de roos…

Beginnen
Ann heeft het in haar nieuwsbrief over angst. 
En dan niet over paniekaanvallen of over kriebels in je buik 
voordat je naar je sollicitatiegesprek gaat.
Maar over verdekte angst. Angst die niet meteen herkenbaar is als angst,

maar in cognito aanwezig is.
Bij al die dingen die jij jezelf vertelt om maar niet te hoeven beginnen.
Ik ben daar heel goed in.

Ik hang er namelijk al de hele week tegenaan om deze nieuwsbrief te schrijven voor

de Opstellingsavond van volgende week.
Inmiddels is het al donderdag…
Ik heb al een financieel jaaroverzicht van 2019 gemaakt, rekeningen betaald, kleedgeld voor mijn zoon geregeld, de was gedaan….
Allemaal heel nuttig, en het stond allemaal op mijn to do list voor deze week.

 

Maar al die tijd loop ik ook met een boogje om deze nieuwsbrief heen.
Want ik vind beginnen spannend. 
Er gaat van alles door mijn hoofd. Allerlei bezwaren komen om de hoek kijken. 
Mijn “gremlins”, zoals ze dat in België mooi zeggen.
Ik stel me zo voor dat ze op je schouder zitten en in je oor fluisteren met irritante stemmetjes.
Mijn gremlins gebruiken zinnetjes die speciaal bij mij heel goed werken:
Ze vinden je alleen maar irritant... 
Wéér zo’n nieuwsbrief van iemand die graag zijn bedrijf wil promoten.
Àls je al een nieuwsbrief wil sturen, zorg er dan tenminste voor dat je dat met een officieel programma doet. 
Je moet wel een beetje professioneel overkomen.
Er komt toch niemand naar die avond. Vind je het eigenlijk wel leuk, zo’n opstellingsavond leiden?
Dadelijk wordt het niks… 
Je hebt er eigenlijk helemaal geen zin in hé, misschien past dit concept toch niet bij jou…

 

Verlangen en veiligheid
Die stemmetjes houden mij tegen om te gaan doen wat ik eigenlijk wil. Namelijk mijn verlangen volgen.
Mijn verlangen om mensen te helpen te gaan léven, zich te verbinden met zichzelf. En met elkaar.
Daar worden mensen namelijk nog zoveel mooier van dan ze al zijn. Daarvan bloeien ze open, leven ze op.
En dat is iets waar ik heel blij van word als ik dat zie gebeuren, erbij mag zijn, eraan mee mag werken.

En toch ben ik bang om te beginnen, om uit te reiken, te starten.
Juist als het gaat om verlangens die uit mijn hart komen.

Ik ervaar dan hoe spannend het is om er gehoor aan te geven.
Ik ben zélf in het geding. En dat voelt kwetsbaar. 
Op de momenten rondom dat punt van kiezen, beginnen en in actie komen; komen die stemmetjes

in mijn oor fluisteren.
Wanneer je je kwetsbaar voelt, heb je namelijk behoefte aan veiligheid. En deze stemmetjes denken dat ze jou op deze manier beschermen.
Ze proberen te voorkomen dat je uit je comfortzone stapt.
Het zijn vaak afgeleiden van overlevingsmechanismen van vroeger. 
In die tijd waren ze heel nuttig. Ze hebben jou je kindertijd door geholpen op momenten dat je omgeving niet aansloot bij wie jij was en wat jij nodig had.
Maar nu zijn ze vaak veel minder nuttig dan ze zelf denken. Ze kunnen je zelfs belemmeren te groeien.

Ik verkondig niet dat je die stemmetjes maar overboord moet gooien en gewoon moet beginnen.

Alhoewel, dat laatste eigenlijk juist ook weer wel.
Die stemmetjes gaan niet zomaar weg. Dat hoeft ook niet. Het kan goed zijn om ze te leren kennen.

En te ontdekken waar ze vandaan komen.
Er begrip voor te krijgen en te ontdekken hoe je ermee kunt leren dealen.
Belangrijk is echter ook dat je terugkeert naar je verlangen. En daar gehoor aan gaat geven.

Met een allereerste stap(je).
Je weer gaat verbinden met jezelf. Het hoeft niet meteen perfect te gaan.

Het gaat om het in beweging komen.
Zoals ik begonnen ben aan deze nieuwsbrief, ik wist nog niet precies wat ik ging schrijven.

Ik wist dat ik te beginnen had.
En dát heb ik gedaan.

Je hoeft het niet alleen te doen
We zijn er voor gemaakt om sámen te leven. Je hoeft het niet allemaal in je eentje te doen.
Soms heb je een duwtje van iemand anders nodig om over de drempel te stappen.
Zoals Ann voor mij heeft gedaan in haar nieuwsbrief. 
Als uiting van mijn dank stuur ik daarom deze nieuwsbrief ook naar jou toe, Ann. DANK!
Je nieuwsbrief was het duwtje dat ík nodig had om in beweging te komen. 

Welke stap of welk stapje kan jij zetten om in beweging te komen en (weer) op weg te gaan?
Om je te verbinden met jezelf en meer van daaruit te gaan leven?
En wat vertel jij jezelf om maar niet te hoeven beginnen….

 

Kan ik je helpen?
Waar kan ik jou mee helpen als het gaat om gehoor geven aan je verlangen en je weer verbinden met jezelf?
Ik denk graag met je mee. Kosteloos. Je mag me mailen of bellen. 
Of misschien is de Opstellingsavond van volgende week wel een goed begin voor jou.
16 januari 2020 in De Vloedschuur in Heteren.
Inloop vanaf 18.45 uur, start om 19.00 uur.
Meer informatie is te vinden op mijn website: www.amaretherapie.nl

 

Zo, ik ben weer begonnen. Ik wens jou ook een goed begin van 2020 toe!


Hartelijke groet en wie weet tot ziens, Marjon

 

PS. Ik heb dus nog geen officieel nieuwsbrieven-programma… 😊
Daarom:
1.    Reageren op deze mail:  marjon@amaretherapie.nl
2.    Aanmelden Opstellingsavond: marjon@amaretherapie.nl
3.    Inschrijven nieuwsbrief: marjon@amaretherapie.nl
4.    Afmelden nieuwsbrief: marjon@amaretherapie.nl
5.    Doorsturen van deze nieuwsbrief mag!